Dostałem takie zapytanie:
Wróciłam trochę do studiowania Biblii.
Zdziwiło mnie bardzo gdy wzięłam do ręki Biblię Tysiąclecia - jedne z pierwszych wydań - i na każdej ze stron wielokrotnie przewija się Imię Boże - wypowiedziane - JAHVE.
Czemu w późniejszych, obecnych wydaniach nie ma już Imienia Boga wypowiedzianego, tylko jest mowa o Nim - imieniu lub zastąpieniu Go Panem?
Chciałabym poczytać córce Biblię i wydaje mi się, że z imieniem wypowiedzianym byłoby łatwiej jej zrozumieć.
Dlatego zaczęłam zastanawiać się, gdzie i dlaczego ono się podziało?
Wyjaśnienie będzie dość długie. Kilka rzeczy należy najpierw zauważyć.
Po pierwsze, Nowy Testament w oryginale nie używa imienia JHVH. Imię to używane jest w księgach Starego Testamentu, ale nie wszędzie - Bóg jest także określany imieniem Elohim, albo wprost "Pan" - Adonai.
Kultura żydowska otaczała święte imię Boga swoistym tabu - nie wolno Go było wymawiać. Czytając na głos święte teksty, gdy pobożny żyd natrafiał na imię JHVH, czytał ADONAI - "Pan", aby nie wymówić imienia Bożego.
Do tego musimy pamiętać, że hebrajski jest językiem spółgłoskowym - samogłoski pierwotnie nie były zapisywane. Używana przez nas forma Jahve pochodzi z tekstów masoreckich - hebrajskich tekstów Starego Testamentu uzupełnionych o zapis samogłosek, a cały ten proces trwał od I do X wieku PO Chrystusie. (Odmienną formą, wymyśloną przez siebie - Jehova - posługują się świadkowie Jehowy, ale nie ma ona potwierdzenia w żadnych źródłach).
Niektóre wydania polskie z połowy XX wieku rzeczywiście użyły tłumaczonej nazwy Jahve, ale biorąc pod uwagę żydowską tradycję czytania - było to błędem - prowadziło do czytania na głos imienia Jahve, co całkowicie jest niezgodne z żydowskim podejściem do Starego Testamentu. Pan Jezus i Apostołowie czytając w synagogach Pismo święte z pewnością nie czytali na głos imienia Jahve, tylko wymawiali w tym miejscu Adonai - Pan.
Zatem należy przyjąć za poprawne i właściwe drukowanie wersji z imieniem Pan - i takie odczytywanie na głos Pisma świętego.
